سلام! به عنوان تأمین کنندهحیوانات لوله endotracheal، اغلب از من سؤال می شود که یک لوله endotracheal چه مدت می تواند در یک حیوان بماند. این یک سوال مهم است ، به خصوص برای صاحبان و صاحبان حیوانات خانگی که می خواهند چاه را تضمین کنند - بودن دوستان خزدار آنها. بنابراین ، بیایید درست شیرجه بزنیم و این موضوع را کشف کنیم.
عوامل مؤثر بر مدت زمان قرارگیری لوله endotracheal
اول از همه ، هیچ کس - اندازه - متناسب نیست - همه پاسخ می دهد که چه مدت یک لوله endotracheal می تواند در یک حیوان بماند. دسته ای از عوامل بازی می شوند و ما باید هرکدام را با دقت در نظر بگیریم.
1. گونه های جانوری
حیوانات مختلف دارای سیستم های تنفسی مختلف و تحمل هستند. به عنوان مثال ، حیوانات کوچک مانند جوندگان معمولاً برای قرار دادن لوله های درون ریز در مقایسه با حیوانات بزرگتر مانند اسب یا گاوها ، مدت زمان ایمن بسیار کوتاه تری دارند. جوندگان دارای مجاری هوایی ظریف هستند و لوله گذاری طولانی مدت می تواند آسیب قابل توجهی به مخاط تراشه آنها وارد کند. از طرف دیگر ، حیوانات بزرگتر ممکن است لوله را برای مدت زمان نسبتاً طولانی تری تحمل کنند ، اما این بدان معنی نیست که ما می توانیم بی دقتی باشیم.
2. وضعیت سلامتی حیوان
اگر یک حیوان در حال حاضر در وضعیت بهداشتی ضعیف باشد ، با تنفس پیش از موجود یا سایر موارد پزشکی ، مدت زمان قرارگیری لوله های درون ریز محدودتر خواهد بود. به عنوان مثال ، یک حیوان با عفونت تنفسی ممکن است دارای نای ملتهب تر باشد. ترک بیش از حد لوله می تواند التهاب را تشدید کرده و منجر به عوارض بیشتر مانند تنگی تراشه یا گسترش عفونت شود.
3 نوع روش
ماهیت روش پزشکی نیز اهمیت زیادی دارد. اگر این یک عمل جراحی کوتاه مدت باشد که فقط یک یا دو ساعت طول می کشد ، می توان لوله را کمی پس از اتمام عمل برداشت. با این حال ، در مواردی که حیوان به دلیل نارسایی شدید تنفسی به تهویه مکانیکی طولانی نیاز دارد ، ممکن است لوله برای مدت طولانی در محل خود بماند. اما این امر برای جلوگیری از مشکلات نیاز به نظارت دقیق و مدیریت دقیق دارد.
قرار دادن لوله کوتاه مدت - مدت کوتاه
در اکثر سناریوهای کوتاه مدت ، مانند جراحی های روتین ، لوله endotracheal فقط برای چند ساعت در جای خود قرار دارد. برای یک جراحی معمولی کوچک و حیوانی یا نوتور ، که معمولاً حدود 30 دقیقه تا یک ساعت طول می کشد ، لوله در ابتدای عمل درج می شود و به محض شروع دوباره به آگاهی از بین می رود و علائم تنفس پایدار را نشان می دهد.
در طی این قرارگیری کوتاه مدت ، هدف اصلی حفظ راه هوایی ثبت اختراع و تحویل ایمن گازهای بیهوشی است. ما معمولاً با مشکلات بسیاری روبرو نمی شویم تا زمانی که لوله به درستی اندازه باشد و به درستی درج شود. با این حال ، هنوز خطر تحریک جزئی به آستر تراشه وجود دارد که معمولاً می تواند ظرف یک یا دو روز به تنهایی حل شود.
قرار دادن لوله طولانی - مدت طولانی
قرار دادن لوله طولانی - مدت طولانی ، یک توپ کاملاً متفاوت است. هنگامی که یک حیوان بیش از 24 ساعت به تهویه مکانیکی احتیاج دارد ، ما در شرایط چالش برانگیزتری قرار می گیریم.
یکی از بزرگترین نگرانی های مربوط به قرار دادن طولانی مدت ، آسیب تراشه است. حضور مداوم لوله می تواند باعث ایجاد زخم فشار در مخاط تراشه شود. با گذشت زمان ، این می تواند منجر به نکروز بافت شود ، که ممکن است منجر به تنگی تراشه شود. تنگی باریک شدن نای است که حتی پس از برداشتن لوله می تواند توانایی نفس کشیدن حیوان را به شدت مانع کند.
مسئله دیگر خطر عفونت است. این لوله یک مسیر مستقیم برای باکتری ها برای ورود به نای و ریه ها فراهم می کند. ونتیلاتور - ذات الریه مرتبط یک عارضه شایع و جدی در حیوانات در تهویه طولانی مدت است. برای به حداقل رساندن این خطر ، باید تکنیک های سخت آسپتیک در هنگام درج و نگهداری لوله دنبال شود. تغییرات منظم مدار تنفس و مراقبت مناسب از دهان و تراشه نیز ضروری است.
با وجود این خطرات ، مواقعی وجود دارد که لوله گذاری طولانی مدت لازم است. در موارد بیماری های عصبی یا تنفسی شدید ، ممکن است تنها راه زنده نگه داشتن حیوان تا زمان بهبودی یا تا زمانی که یک درمان قطعی تر انجام شود ، باشد.
گزینه های جایگزین برای قرار دادن لوله طولانی مدت - مدت
اگر قرار دادن لوله های طولانی مدت طولانی مدت ، امکان پذیر نباشد یا باعث ایجاد مشکلات زیادی شود ، گزینه های دیگری وجود دارد که می توانیم در نظر بگیریم.
یک گزینه استفاده از a استماسک حنجره سیلیکونیبشر ماسک های حنجره نسبت به لوله های endotracheal کمتر تهاجمی هستند. آنها در هیپوفارنکس می نشینند و در اطراف ورودی حنجره مهر و موم می شوند و راه هوایی را برای تهویه فراهم می کنند. آنها می توانند یک انتخاب مناسب برای تهویه کوتاه و میان مدت در بعضی از حیوانات ، به ویژه مواردی باشند که در داخل لوله کشی دشوار هستند یا وقتی نگرانی در مورد آسیب تراشه وجود دارد.
جایگزین دیگر این استدستگاه راه هوایی ماسک حنجرهبشر مشابه ماسک حنجره سیلیکون ، یک روش جایگزین برای حفظ راه هوایی بدون نیاز به لوله گذاری تراشه ارائه می دهد. این دستگاه ها می توانند خطر آسیب های تراشه را کاهش دهند و ممکن است در بعضی موارد برای حیوان راحت تر باشد.
مانیتورینگ در هنگام قرارگیری لوله endotracheal
صرف نظر از قرار دادن کوتاه مدت یا بلند مدت ، نظارت مداوم بسیار مهم است. ما باید به علائم حیاتی حیوان ، از جمله ضربان قلب ، میزان تنفس ، اشباع اکسیژن و میزان دی اکسید کربن جزر و مد ، توجه کنیم. هرگونه تغییر ناگهانی در این پارامترها می تواند مشکلی در راه هوایی یا وضعیت کلی حیوان نشان دهد.
ما همچنین باید به طور بصری لوله را به طور مرتب مورد بازرسی قرار دهیم تا مطمئن شویم که در موقعیت صحیح قرار دارد و هیچ نشانه ای از لگد زدن یا انسداد وجود ندارد. دهان و نای حیوان باید برای هرگونه نشانه تحریک ، خونریزی یا عفونت بررسی شود.
چگونه می توانیم کمک کنیم
به عنوان تأمین کنندهحیوانات لوله endotracheal، ما اهمیت تهیه محصولات با کیفیت بالا را برای حیوانات شما درک می کنیم. لوله های endotracheal ما با جدیدترین فناوری طراحی شده اند تا خطر آسیب های تراشه را به حداقل برسانند و از راه هوایی ایمن اطمینان حاصل کنند. ما همچنین طیف وسیعی از اندازه ها را متناسب با گونه های مختلف جانوری ارائه می دهیم.
اگر در بازار لوله های endotracheal ، ماسک های حنجره یا سایر محصولات لوله گذاری تنفسی هستید ، دوست داریم با شما گپ بزنیم. این که آیا شما یک دامپزشک ، یک موسسه تحقیقاتی یا یک مرکز مراقبت از حیوانات هستید ، می توانیم محصولات و پشتیبانی مناسب را در اختیار شما قرار دهیم. برای شروع مکالمه در مورد نیازهای خاص خود ، به ما دسترسی پیدا کنید. ما در اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم بهترین انتخاب را برای سلامتی و خوب - بودن حیوانات خود انجام دهیم.
منابع
- اسمیت ، JK (2018). مدیریت تنفسی در حیوانات کوچک. کلینیک های دامپزشکی آمریکای شمالی: تمرین حیوانات کوچک ، 48 (5) ، 931 - 945.
- براون ، آل ، و گرین ، آقای (2020). تهویه طولانی مدت در حیوانات بزرگ. مجله اضطراری و مراقبت های ویژه دامپزشکی ، 30 (3) ، 321 - 330.
- وایت ، SD (2019). عوارض لوله گذاری endotracheal در حیوانات. بیهوشی دامپزشکی و بی دردی ، 46 (3) ، 299 - 309.